Lesser maze

Over de Lesser Maze

sacred_geometry_of_the_living_cosmosDit is een mythische vertelling aan de hand van de Platonische vormen die ik vond in het boek “Sacred Geometry of the Living Cosmos” van L. Gordon Plummer. Hierin komen de vijf Platonische lichamen voor als de hoofdrolspelers van een esotherisch  verhaal over genesis, het tot ontstaan komen van de wereld.

Met de driedimensionale constructie hierboven kunnen we dit verhaal stap voor stap volgen, wanneer dat van plat papier moet is dat erg ingewikkeld.

Hoe werkt het?

  • Sleep met de rechter muisknop om de figuur te draaien en van alle kanten te bekijken.
  • Sleep met de middelste muisknop (of je scroll wiel) om de figuur te verschuiven.
  • Gebruik je scroll wiel om in- of uit te zoomen.
  • Klik op deze knop geogebra_rotate om de figuur uit zichzelf te laten draaien, dat helpt om het driedimensionaal te kunnen zien.
  • Gebruik deze knoppen geogebra_prev_next om door de constructie heen te lopen. Het getal kun je opzoeken in de lijst hieronder voor uitleg over deze stap.
  • Wanneer je door de hele constructie bent gelopen, zet dan een vinkje bij geogebra_custom_select. Er verschijnt dan een lijst met onderdelen uit de constructie die je zelf aan- en uit kunt zetten om de verschillende stappen te bekijken.

De nummers in het lijstje hier onder komen overeen met de nummers van de stappen uit de constructie. Laat de tekening draaien (met geogebra_rotate) en loop er stap-voor-stap doorheen.

Uitleg van de Lesser Maze

Deze getallen komen overeen met de stappen zoals ze genummerd zijn bij de constructie.

  1. Het begint met een gulden snede rechthoek.
  2. We plaatsen drie gulden snede rechthoeken door elkaar heen, haaks op elkaar geplaatst.
  3. Door de hoekpunten van de rechthoeken te verbinden ontstaan driehoekige vlakjes, hier zijn er twee getekend.
  4. Hier zijn vijf van deze driehoeken getekend.
  5. En hier nog een aantal meer. Het begint duidelijk te worden dat er een regelmatige geometrische figuur ontstaat.
  6. Wanneer we alle driehoeken tekenen is de icosaëder ontstaan.
  7. De icosaëder, hier getekend zonder de gulden snede rechthoeken, wordt geassocieerd met het element water en emoties. In dit verhaal is het het vrouwelijke element, de baarmoeder waar de schepping uit ontstaat.
  8. Door de hoekpunten van de icosaëder te verbinden tekenen we aan de binnenkant daarvan een vijfpuntige ster.
  9. Hier zijn twee sterren getekend. De gele vijfhoeken in het midden van de sterren passen precies tegen elkaar.
  10. Hier zijn nog een paar sterren getekend, er begint zich een nieuwe geometrische figuur af te tekenen.
  11. Hier zijn alle sterren getekend.
  12. Wanneer we de groene punten van de sterren weghalen zien we dat de gele vijfhoeken in het midden samen de dodecaëder vormen. Deze figuur wordt geassocieerd met het vijfde element, bekend onder vele namen zoals de ether, chi, bewustzijn of de ruimte zelf. In dit verhaal staat het voor het mannelijke element, de geest, die samen met het vrouwelijke de wereld schept. Deze figuur doet me ook denken aan de zin uit het scheppingsverhaal in de bijbel waar staat dat de geest boven de wateren zweeft.
  13. De samenwerking tussen de icosaëder (donkerblauw) en de dodecaëder (geel) om de wereld te scheppen is een lastige stap. Hier zien we hoe vier donkerblauwe hoekpunten verbonden zijn met vier gele hoekpunten door middel van lichtblauwe lijnen. In het midden ontstaat een vierkant.
  14. Hier zijn weer vier donkerblauwe hoekpunten met vier gele hoekpunten verbonden zodat er nu twee vierkanten getekend zijn.
  15. Wanneer we de laatste vier lijnen tekenen vormen de drie vierkanten samen de (lichtblauwe) octaëder. Deze vorm wordt geassocieerd met het element lucht en met denken. In dit verhaal is het de wereld, die gevormd is door het mannelijke en vrouwelijke. Meer toegepast kunnen we ook zeggen dat het staat voor de mens, zoals die geboren wordt.
  16. Hier zien we de drie vormen zonder hulplijnen getekend. De mens hangt los in het midden. Merken we trouwens op dat bij de schepping alle twaalf donkerblauwe hoekpunten gebruikt zijn, en ook twaalf gele hoekpunten. Maar omdat de gele dodecaëder twintig hoeken heeft zijn er acht gele hoekpunten ongebruikt gebleven bij de schepping.
  17. Om het wat duidelijker te maken zien we hier de mens zonder de vormen daaromheen.
  18. De rode figuur is een tetraëder. In de traditie wordt deze geassocieerd met het element vuur en met de wil. In dit verhaal staat het voor het uitwerken en realiseren van de mogelijkheden van de mens. De figuur ontstaat namelijk doordat we vier van de acht lichtblauwe vlakjes verlengen tot ze elkaar raken in een punt.
  19. Wanneer we ook de andere vier lichtblauwe vlakjes verlengen ontstaat een tweede (donkerblauwe) tetraëder. Samen met de rode wordt dit een stertetraëder genoemd. Hier staat deze figuur voor de mens die zichzelf volledig ontplooid heeft. De beide tetraëders kunnen we zien als verschillende elkaar complementerende tegenstellingen in de mens: lichaam en geest, beide volgroeid, verstand en emoties, mannelijkheid en vrouwelijkheid, etc.
  20. De hoekpunten van de stertetraëder vormen samen de hoeken van een kubus, traditioneel geassocieerd met het element aarde en met doen (handelen, uitvoeren. In dit verhaal staat de kubus voor de volledig ontplooide mens, het is de laatste van de vijf Platonische vormen die ontstaat.
  21. De acht hoekpunten van de kubus blijken precies samen te vallen met acht van de twintig hoekpunten van de dodecaëder.
  22. En wanneer we ook de icosaëder erbij tekenen…
  23. zien we dat de hoekpunten van de kubus precies de acht punten van de dodecaëder zijn die niet gebruikt zijn bij de schepping. Dit wordt uitgelegd als dat ons werk aan onszelf en aan de wereld daaraan iets toevoegt wat in eerste instantie ontbrak.
  24. Hier zien we nog een keer de stertetraëder die de volgroeide mens is.
  25. Wanneer we kijken naar de oorspronkelijke kern van de mens, dan blijkt daarbinnen precies een kleine versie van de oorspronkelijke icosaëder te passen. Zo boven, zo beneden. We zouden de hele constructie opnieuw kunnen maken, binnenin ons binnenste. We zijn een universum. En de buitenste icosaëder, zou ook die deel van een grotere entiteit zijn?

Forming Wisdom